Gdyby i tylko wtedy, gdy piramida władzy publicznej została obalona, ​​nastąpi transformacja i usprawiedliwienie rewolucji meksykańskiej

Rzucasz kamieniami w niektóre przyjęcia

Ścigasz ludzi na antenie i żyjesz

Zapominasz o wiadomościach o partyzantach

Zmieniasz liczby wszystkich oszustów

Na całej planecie masz swoich ludzi

Ponieważ to twoja praca, której nikt się nie dowie

Nagle pojawiają się pilne wiadomości

No cóż, jesteś alfonsem

Ponieważ powinieneś być ignorantem

Dla ludzi, którzy przychodzą, jesteś złym informatorem

Jest dziennikarz, który zmienia wiadomości

W wiadomości, która jest na Televisa

Nie rób z ciebie głupka Jacobo (Ciro)

Mołotowa.

„Nie możesz zasłonić palcem słońca” jest i był drapieżnym i skorumpowanym instynktem klasy politycznej, która zdegradowała i zdegenerowała państwo meksykańskie i jego instytucje.

Okres porewolucyjny stworzył piramidalną władzę publiczną, wrażliwą i sprzyjającą niszczeniu apetytów, dodając do tego masową strukturę psychiczną Meksykanina potrzebującego magicznej postaci rodzicielskiej i przedhiszpańską tradycję wielkiego Tlatoaniego, wszechobecnego, wszechwiedzącego , która została naśladowana w sprawach publicznych, choćby jako normalność kulturowa, publiczna i psychiczna, tak że każda próba pokojowej transformacji, którą możemy również nazwać „rewolucją”, musi przejść przez przywrócenie funkcjonalności państwa meksykańskiego i jej instytucji oraz utrwalić kulturę przejrzystości, legalności, uczciwości i etyki, z jaką muszą się zachowywać rządzący i politycy, ale także biznesmeni i obywatele, myślę, że stamtąd będziemy w stanie zbudować nowy model polityczny, który wzmacnia prawdziwie partycypacyjną i inkluzywną demokrację w akcie rządzenia oraz system partyjny z różnicami ideologicznymi i siłą polityki, które przyczyniają się do podziału władzy, a nie jako formalność teorii politycznej, ale zasadniczo, kształcenie jej bojowości i sympatyków w kwestiach polis i społeczeństwa, wychowanie ich w kulturze higieny społecznej, solidarności i pokój.

Szczególnie uważam, że najlepszym sposobem na nazwanie tego historycznego momentu, którego doświadcza Meksyk, jest wskazanie go jako usprawiedliwienia rewolucji meksykańskiej, korekty historycznego odchylenia od jej celów, ponieważ nie osiągnął on swoich celów ani ideałów sprawiedliwości społecznej, ani nie oddał honoru krwi. rozlane przez tysiące meksykańskich mężczyzn i kobiet, degenerujących się w porewolucyjnym okresie upadku, możemy zlokalizować historyczny punkt zwrotny w zabójstwie Francisco I Madero, w „doskonałej” demokratycznej dyktaturze symulacji i korupcji, praktyce klasy politycznej że przeżywa się ją z zadziwiającą normalnością, „ten, kto nie oszukuje, nie postępuje”.

Istnieje instynktowna i chorowita próba uniknięcia dostrzeżenia tej różnicy między przed i po, co ma związek z konieczną i nieuniknioną przemianą demokratyczną, jeśli chcemy rozwiązać poważne problemy i ukształtować nasz Meksyk na lepszą przyszłość, a pragmatyczny bunt które nazwałem „rewolucją lat pięćdziesiątych”, którzy nie proponują alternatywy dla projektu narodowego i kierują się prywatnymi interesami.

Nie wątpię, że nasz prezydent Andrés Manuel López Obrador wie, że opór i siły reakcyjne są potężną siłą i to nie z powodu ideałów lub ich propozycji, ani z powodu ludzi, którzy się poruszają, ale dlatego, że to oni mieli władzę w Meksyk i zasadniczo potęga gospodarcza i ci, którzy używali polityki do legitymizacji grabieży i swoich przywilejów, oraz partie polityczne (PRI, PAN, PRD) jako instrumenty konkrecji ich katastrofalnych celów; którzy są odpowiedzialni za kryzys systemu partyjnego w Meksyku, widzimy zatem, jak przewrotnie wiedzieli, że zmaltretowane partie polityczne, głównie PRIAN, nie mogą im służyć za ruch oporu wobec przemian demokratycznych i zmusiły ich do z jednej strony naśladowanie społecznego i popularnego pseudo ruchu, choć jego kiepski dyskurs, jego zsynchronizowana i polerująca strategia w sieciach ujawniających inwestowanie pieniędzy oraz faszystowska strategia komunikacyjna polegająca na nieustannym powtarzaniu, bez najmniejszych skrupułów, kłamstw i stronniczych informacji , zdradzają zamiary zemsty i wracają do władzy publicznej.

Ale prawdziwym problemem w Meksyku, i myślę, że także u naszego prezydenta AMLO, jest z jednej strony to, jak uwolnić partie polityczne od ich przeszłości i ich panów oraz pomóc w utrwaleniu demokratycznych przemian, a z drugiej strony, jak dokonać rewolucji naprawdę pokojowo (4T), która obraca piramidę władzy publicznej i sprawia, że ​​ćwiczenie staje się prawdziwą i skuteczną demokracją.

Choć to prawda, monotematyczna diagnoza jest słuszna, degeneracja społeczeństwa jest korupcją, a przywrócenie utraconej funkcjonalności państwa meksykańskiego i jego instytucji jest głównym problemem rządu republiki i wszystkich Meksykanów, bo po prostu Władza publiczna była i jest krzyżowana przez prywatne interesy grup, prawdą jest też, że nie wystarczy mówić o 4T, a tym bardziej o usprawiedliwieniu utraconych celów rewolucji meksykańskiej, ponieważ jest ona potrzebna, jak mam powiedział, że istnieje prawdziwa demokracja, w której ludzie rządzą, a władca rządzi w posłuszeństwie.

Wiem, że nie jest to łatwe, bo mówimy o odwróceniu globalnego systemu politycznego, w którym piramida władzy publicznej jest pionowa i wszechobecna we wszystkich sprawach publicznych, a historia świata została zbudowana w oparciu o procesy politycznej globalizacji i ekonomiczny, chociaż głównie kryzys zdrowotny związany z koronawirusem, kryzys gospodarczy i geopolityczny, a my anektujemy kryzys zrównoważonego rozwoju i zrównoważonego rozwoju, który pociąga za sobą globalny kryzys energetyczny, zmuszają nas do ponownego przemyślenia tych ram koncepcyjnych społeczeństwa i koncepcji człowieka.

Pomyślmy więc, że próba rozmowy o transformacji (rewolucji) w Meksyku polega na przeanalizowaniu i zareagowaniu na to, jak degeneracja polityki i społeczeństwa była możliwa, aby proste rzeczy nam nie pomagały, rozmowa o kulturze , psychologia, natura itp., to nam nie pomaga, ale możemy kontekstualizować to, co się wydarzyło, co się dzieje, dokąd zmierzamy i co musimy zrobić, aby „nowe” było lepsze niż „stare”.

Jestem przekonany, że Meksyk jest inny i że musimy zacząć od pojęć, których nie wzięliśmy pod uwagę, a które są żywotne, jak demografia, psychologia, kultura itp., A następnie ramy pojęciowe, które budujemy, aby uporządkować życie w społeczeństwie, które Chodzi o ilustrację i cały ten romantyczny okres racjonalnego człowieka, idee importowane ze starej Europy, a później bunt idei, które musimy dać, aby rozważyć inne idee prawdziwie meksykańskie, kontrast między tym, co globalne, a tym, co lokalne.

Czasami widzę, że debata publiczna jest bizantyjska i dogmatyczna, ponieważ zawsze polega na odwoływaniu się do siebie, odwoływaniu się do błędu autorytetu, w tym przypadku do tych importowanych ram pojęciowych zawartych w naszej Konstytucji, naszej świeckiej Biblii, i ma się sądzić, że jest to tylko kwestia jej aktualizacji i wypełnienia, ale myślę, że istnieje współczesny problem, który nie dotyczy wyłącznie Meksyku, piramida władzy jest globalna.

Tak więc awangardowy wygląd i działania muszą wskazywać na przeciwieństwo piramidy globalnej władzy, na władzę lokalną, na siłę społeczną.

Degradacja państwa i jego instytucji wiąże się z brakiem współodpowiedzialności, którego brakowało, kultura korupcji i symulacji miała i dzieje się z powodu braku współodpowiedzialności i krytycznej kultury rządzonych, dlatego Należy wziąć pod uwagę, że odpowiedzialność społeczeństwa nie kończy się na wyborach (głosowaniu), konieczne jest współrządzenie, a do tego konieczne jest obrócenie piramidy władzy prezydenta i zbudowanie efektywnych kanałów partycypacji obywatelskiej.

Nie możemy powrócić do frywolności i kultury symulacji, ale w tym celu udział obywateli jest niezbędny, musimy być audytorami polityki i władzy publicznej.

Chociaż teraz pionowość władzy publicznej uniemożliwia jakąkolwiek formę nadzoru i przejrzystości, musimy odwrócić piramidę władzy publicznej i wzmocnić instrumenty i „dane dotyczące udziału obywateli”, i to nie przez samouzupełniające się formalności związane z centralnością, ale poprzez wspieranie tych figur w administracji, planowaniu i obradowaniu planowania budżetowego polityk publicznych, w taki sposób, aby pokusa nadużywania władzy publicznej była ograniczona od podstaw, co przy odwróceniu piramidy władzy publicznej będzie szczytem . Zdobywanie pieniędzy i korzyści osobistych podsumowuje nadużycie władzy publicznej i nazywamy to korupcją.

Obecny system polityczny nadal jest rozgrywany i szuka się, kto kontroluje kogo, i tworzy postacie bez zdolności do ograniczania nadużywania władzy publicznej, innymi słowy, nadal gramy na rzecz demokracji, a władza należy do ludu, a to Gra nie jest wyłączna dla Meksyku, demokracja służyła legalizacji, ale nie legitymizacji, odwrócenie piramidy władzy publicznej jest sposobem na uczynienie jednoosobowego korzystania z budżetu bardziej przejrzystym, któremu towarzyszy oczywiście, jak w przypadku Meksyku, głęboka reforma administracyjna przeprowadzona poprzez profesjonalizację i utworzenie cywilnej służby karier.

Ale odwrócenie piramidy globalnej władzy publicznej wymaga wyjścia poza wytyczenie sposobów, w jakie system nawadnia i zachęca do korupcji, ma to związek ze wzmocnieniem pozycji lokalnej, gminy, społeczności, musi nastąpić rewolucja realnej reprezentacji z uwzględnieniem demografii i psychologii.

Jeśli i tylko wtedy, gdy piramida władzy publicznej zostanie obalona, ​​nastąpi transformacja i usprawiedliwienie rewolucji meksykańskiej.