O naszej roli w tej niezbędnej i nieuniknionej transformacji Meksyku

Współodpowiedzialność między władcami a rządzonymi

Teoretycznie demokracja jest „rządem ludu” w tym sensie, że ludzie wybierają swoich władców i muszą być posłuszni poleceniom ludu, „nakazowi posłuszeństwa”, a ta współodpowiedzialność „rządzonych” jest początkowo wydawana. poprzez skuteczne głosowanie, a następnie poprzez kanały uczestnictwa obywateli, które w jednym przypadku powinny zasilać programy rządowe, polityki publiczne oraz perspektywy rządzenia i praworządności. Wskazuje to na współodpowiedzialność rządzących i rządzonych, to znaczy, że odpowiedzialność „rządzonych” nie kończy się na oddaniu głosu w dniu wyborów.

Mówi się, że ten, kto przychodzi do sprawowania władzy, musi robić to wszystko bez różnicy, i jest on stale żądany wszelkimi środkami, ponieważ niestety tak się nie stało, władca rządził stronniczo i ze szczególną stronniczością, nie było autonomicznych instytucji, a władza była wykonywana z osobistego celu władzy, który był daleki od legalności i prawomocności, rozumieli, że prawowitość, która dawała sondaże, była upoważnieniem do sprawowania władzy osobistej i wykonywania instytucji publicznych w sposób arbitralny na rzecz interesów kilka, tak widzieliśmy, że „publiczna funkcjonalność instytucjonalna nie istniała” jako taka, ponieważ bez wstydu instytucje były wykorzystywane zgodnie z interesem władcy i jego grupy politycznej.

Ta narracja zmniejszała zdolność i obowiązek państwa do dbania o interesy wszystkich i do zapewnienia, z możliwością stosowania przemocy (kary), pokoju, dobrobytu i szczęścia obywateli i ich narodów. Nie możemy obecnie obarczać odpowiedzialnością za kryzys społeczny, szczególnie w odniesieniu do nadmiernej przemocy, braku bezpieczeństwa publicznego i ubóstwa, ponieważ doświadczamy stopniowej degradacji instytucjonalnej funkcjonalności państwa meksykańskiego, i że dzisiaj można potwierdzić, że niepewność i brak zatrudnienia są głównymi obawami Meksykanów.

W obliczu, że „degradacja instytucjonalnej funkcjonalności państwa meksykańskiego” nie jest łatwym zadaniem, ponieważ jego objawem „korupcja” była i jest kultura, a zatem normalność, z jaką my, Meksykanie, żyliśmy w społeczeństwie, w skrócie, Bez poszanowania zasad gry życia w społeczeństwie lepiej było formować i czekać na turę zgodnie z prawem porządku instytucjonalnego, popularne powiedzenie „ten, kto się nie porusza” działało i nadal działa w zbiorowej nieświadomości Meksykanów. Dlatego żałosne jest obserwowanie małych grup meksykańskiej klasy politycznej, pragnących powrócić do tej złowieszczej przeszłości, gdzie bycie politykiem miało zapewnić szybki i bezproblemowy postęp, oczywiście kosztem skarbu państwa, lub nawet widzieć, jak twierdzą, że poprzednie rządy są lepsze niż obecny i jeszcze bardziej obrzydliwe, że były prezydent, jak Vicente Fox, przyjmuje siebie za przykład „sprawnego i wypróbowanego władcy”, wiedząc, że Meksykanie w swoim okresie rządów dali najlepszą bonanzę cen ropy i nie zrobili nic, aby zawęzić przepaść między tymi, którzy mają wszystko, a milionami Meksykanów, którzy nic nie mają, a to było częścią marnotrawstwa i nadużycia władzy publicznej, kolejnym okresem korupcji i głupoty, istnieje kolejna wina „degradacji instytucjonalnej funkcjonalności Stan meksykański ”bez kary, jeszcze nie ukarany.

Ten, który rządzi, musi rządzić za wszystkich, a konfrontacja polityczna kończy się w dniu wyborów, a ten, kto wygrywa, musi zrozumieć, że nie ma partii do rządzenia, a ten, kto przegrywa, musi uznać i wesprzeć tego, kto wygra, aby rządzić, a ten drugi oznacza pomoc w konstruktywnej i inteligentnej krytyce, zrozumienie, że w porządku publicznym znajdują się kwestie, które są częścią interesów narodowych, i dlatego, bez różnicy, musimy dołączyć do nich, aby stawić im czoła, tak jak w przypadku niepewności i ubóstwa, oraz że nie dzieje się to, co dzieje się z tymi partiami i ta przestarzała klasa polityczna, która nadal przeciwstawia się prześladowaniu i głupocie, bez możliwości proponowania inteligentnych rozwiązań lub alternatywnych propozycji, aby solidarnie stawić czoła poważnym problemom Meksyku.

W tym oczywistym niuansie, że „demokracja jako rząd ludu” implikuje, że „ten, który rządzi, musi rządzić za wszystkich”, a „rządzeni muszą uczestniczyć z władcą” jest sednem stawienia czoła poważnym problemom, jakie żyją Meksykanie.

Nie jest łatwym zadaniem stawienie czoła „degradacji instytucjonalnej funkcjonalności państwa meksykańskiego”, ponieważ oznacza to odzyskanie utraconego zdrowia psychicznego, dobrej woli, inteligencji, nacjonalizmu i, zasadniczo, braterstwa.

Osobiście uważam, że wszyscy powinniśmy zastanowić się nad naszą rolą w tej niezbędnej i nieuniknionej transformacji Meksyku, nazwijmy to, co chcemy, aby nie zranić podatności, chociaż myślę, że nie ma czasu na podatność, ponieważ Meksyk napotyka poważne problemy, które należy rozwiązać i wiem o tym bez Wola nas wszystkich nie będzie mogła ich rozwiązać. Stawką jest to, jakie społeczeństwo odziedziczymy po naszych dzieciach i osobiście jestem przerażony, że moje dzieci żyją w niepokoju i niepewności, że nie mogą chodzić bezpiecznymi ulicami, że nie mogą mieć możliwości dobrze płatnej pracy, która pozwala im lepiej życie i że nie mogą być zadowoleni z brutalnego, samolubnego i tchórzliwego społeczeństwa.

Dzisiaj stajemy przed historycznym przełomem, albo podejmiemy wyzwanie budowy lepszego Meksyku, albo napotkamy więcej przemocy i niepewności, nie ma innego wyboru, nie ma innej polityki ani innej chwili.