POMIĘDZY BIULETYNAMI A ZŁYMI HUMORAMI ZWYCIĘSTWA

Istnieje mit mówiący, że życie w społeczeństwie gwarantuje nam pewne bezpieczeństwo, pomimo ceny, jaką musimy zapłacić, tłumienia naszych impulsów seksualnych i odkładania naszego zadowolenia z naszego pragnienia.
Skazani na posłuszeństwo, zakładamy, że jest to lepsze niż poddanie się prawu najsilniejszego, lub wirowi przemocy drugiej, bez najmniejszej możliwości zagwarantowania przetrwania, a nie konfrontacji cielesnej, a nie w debacie. racjonalnie, stawiamy na pewne bezpieczeństwo bez autentycznej wolności, narzuca się etykę publiczną, Antígona później, że wcześnie musi zrezygnować z prawa do pochowania brata i oddania mu czci.
Norbert Elias, w swoim tekście „proces cywilizacji”, kwestionuje „racjonalną” moc człowieka do planowania długoterminowego, procesu cywilizacji, a najbardziej, że przyszło, że kilku monopolizuje dochód i przemoc, chociaż nie stanowi to, jak widzimy, ramy odniesienia do mówienia o tym stopniu cywilizacji, który przypisujemy sobie i który musi obejmować porozumienie i akty demokratyczne; zamiast tego możemy docenić narzucenie metalanguage, który mówi powyżej i poniżej języka, który w wulgarnym języku jest zilustrowany przez to, co nazywamy „rozumianymi wartościami” lub porozumieniem poza procesem, a nie prawdą o pisemny list, prawda o sile lub, jak powiedziałby Foucault, prawda związku władzy.
Poza tym pierwszym podejściem do wyjaśnienia stanu kwestii społecznej, należy zbudować naszą subiektywność, z jednej strony, z samoświadomości, az drugiej strony, w jaki sposób możemy robić to, czym jesteśmy , co nazywamy ludzką naturą.
Freud w drugim temacie pozwala nam odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób działamy (zachowujemy się) mężczyźni, jak struktura naszej psychiki, w tekście „ja i to”, komentuje, że jaźń jest potrzebna wokół jej funkcji (mocy) i że to ustanawia czasową kategoryzację procesów nastroju i poddaje je badaniu rzeczywistości, a ponadto poprzez interpolację procesów myślowych udaje się odłożyć wyładowania motoryczne i rządzi dostępem do ruchliwości, a to z pomocą z superego karmi się, w wciąż mroczny sposób, z doświadczenia przechowywanej w nim prehistorii; w ten sam sposób opowiada nam o swoich niebezpiecznych ograniczeniach (służebnościach): ze strony świata zewnętrznego, libido id oraz o surowości superego.
Niestety, Freud mówi, że jaźń ma pozycję podobną do pozycji monarchy konstytucyjnego, bez którego sankcji nic nie może stać się prawem, ale że myśli o tym na długo przed wprowadzeniem swojego weta do wniosku parlamentu.
Pomimo tych służebności, tej niezręcznej sytuacji, w której trzeba się pogodzić, kultury (normy) z popędami, jaźni, która wciąż jest przytłoczona światem zewnętrznym (natura), libido id (popędy agresywne i seksualne) ), a surowość superego (kultura i uprzejmość) nie przestaje nalegać na to, by się usłyszeć, obstawiając na tym pojednaniu, powiedziałbym, na tej iluzji, nawet jeśli robi to tylko w przypadku zaostrzeń intelektualnych, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością.
Nie wydaje nam się, abyśmy żyli w jasnych przykładach tych sposobów, w jakie jesteśmy poddani, z jednej strony światu zewnętrznemu, nieokiełznanej naturze, że gdy się ukazujemy, nie mamy nic więcej, jak tylko rezygnację, porzucając się naszym fatalnym przeznaczeniem i powierzajmy się naszym bogom. Ten świat zewnętrzny sprawia, że ​​jego wygląd jest mniej szczęśliwy dla nas, w postaci powodzi, trzęsień ziemi, tsunami, burz.
Nieprzewidywalna inscenizacja, która sprawia, że ​​stawiamy się na krawędzi istnienia, śmierci i choroby, chociaż zdrową rzeczą jest to, że ci, którzy przeżyją, powracają z bardziej uczciwym poczuciem życia i osiągają swoje całkowite znaczenie i wartość.
Odnotowujemy również dzisiaj, że nakłada się na nieszczęsną racjonalność, popęd, id, ten żarłoczny i perwersyjny apetyt na poddanie się drugiemu, chcący zawsze zyskać przyjemność, więc nie wystarczy już zabijać, teraz musimy opuścić nasze pieczęć osobista w wiadomości dla przeciwników, wewnętrznych lub zewnętrznych.
Historia człowieka jest historią jego wojen, ale jest to także historia jego złudzeń, wśród których najbardziej widoczna jest racjonalność i uprzejmość, zanim to zrobiliśmy, lub przerobienie naszej koncepcji, którą mamy o sobie, począwszy od szukać nas, jak radzi Nietzsche, który mówi, jak możemy się znaleźć, jeśli nigdy nie szukaliśmy siebie, nigdy nie byliśmy sobą, a tym bardziej byliśmy świadomi samych siebie, lub nadal uważamy, że jest to najlepszy ze wszystkich możliwych światów , jak powiedział Voltaire.
Chociaż pierwsze oznaczałoby niebezpieczne zerwanie, ponieważ ujawniłoby nam to, czego nie chcemy być, domagając się śmierci tego, czym jesteśmy, kliniki społecznej, która stanowi podstawowy warunek, nasze wyrzeczenie się naszego nastroju, temu, w co wierzyliśmy To było najlepsze; a po drugie, pojawienie się władzy bez pojęcia i porzucenie jakiejkolwiek koncepcji, to powrót do początków, wszechobecnego ojca prymitywnej hordy, nie na darmo szefa czapeczki „Don José Reyes”, w filmie „piekło” , jego sposobem na działanie społeczne jest działanie, moc, z minimalną werbalizacją: pieprzyć ich! Już spieprzyłeś! Daj im swoją pieprzoną matkę! znacznie mniej, elementy wyobraźni, to rzeczywistość, to, co milczy, co przywołuje ciszę i chorobowość, musimy tylko robić je w scenariuszach takich jak rzymskie koloseum, gdzie pewne bariery chronią nas przed dzikimi zwierzętami i włóczniami osób skazanych, załatwmy sprawę, a coś podobnego odbywa się na Facebooku.
Kontynuujmy nasze ludzkie historie między kulami a złymi nastrojami wód Phisis, które są takie same, co Freud ogłosił, wśród subtelności Jaźni.